എന്തിനുനാഥാ കാൽവരി മുകളിൽ
വേദനയോടെ നീ പിടഞ്ഞു ,
പാപികൾക്കായി എന്തിനു നീ വൃഥ
നിൻ തിരു ജീവൻ ബലികൊടുത്തു... ?
എന്തിനുനാഥാ.....
നന്മകൾ ചൊല്ലിയ നാവിലേയ്ക്കന്ന്
കയ്പ്പുനീരല്ലേ പകർന്നു തന്നു ... ?
സാന്ത്വനമായി തലോടിയ കൈകളിൽ
കാരിരുമ്പാണികൾ തറച്ചു വച്ചു ...
എന്തിനുനാഥാ.....
തന്നെപ്പോൽ തന്നയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കാൻ
നീ ചൊന്ന വാക്കുകൾ മറന്നു ഞങ്ങൾ
നിന്ദ്യമായ് ജീവനെ കൊന്നു തള്ളിയിതാ
തൻ പക പോക്കുവാൻ മത്സരിപ്പു...
എന്തിനുനാഥാ .....
