നിത്യസഹായ മാതാവേ

നിത്യസഹായ മാതാവേ
നീയെനിക്കെന്നെന്നുമാശ്രയം,
നീയാണെന്നമ്മ, നീതന്നെ ഉണ്മ,
നീയേ ശരണം മാതാവേ....

                 നിത്യസഹായ മാതാവേ....

നന്മ നിറഞ്ഞവൾ നീ  ,   സ്വസ്തി
കർത്താവു നിന്നിൽ വാഴ്വൂ,
പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ദാനം,
നിന്നുദരം ധന്യമാക്കി....

                  നിത്യസഹായ മാതാവേ....

ലോകാധിനാഥനു തായേ,ഇ-
പ്പാപികൾ നിൻ മുന്നിൽ നിൽ‌പ്പൂ,
ഞങ്ങൾക്കായ് പ്രാർഥിച്ചിടേണേ
എപ്പോഴും അന്ത്യ നേരത്തും....

                  നിത്യസഹായ മാതാവേ....

പ്രണയം

എവിടെ ?

ശ്രീനാഥനെവിടെ.....?

ശ്രീദേവി എവിടെ....?
ആ.....ആ.....ആ.....
ശ്രീനാഥനില്ലാത്ത...
ശ്രീദേവിയില്ലാത്ത കോവില്‍.....
ശ്രീരാഗമില്ലാത്ത
ശീവേലിയില്ലാത്ത
നഷ്ട സ്വപ്നങ്ങള്‍ തന്‍ കോവില്‍
നിത്യ നിതാന്തമീഭൂമി..
                                    ശ്രീനാഥ.....
ഇവിടെയിതാ..തുടി താളം
മറന്നതാം ഇടയ്ക്കകള്‍...
അണിയുവാനാകാതെ...
ചിലമ്പുകള്‍...
ശ്രുതിയുണര്‍ന്നീടാത്ത..
മണിവീണകള്‍ -അപ-
ശ്രുതിമുഴങ്ങും രണഭൂമി...ഇത്‌
അശാന്തമാമൊരു കോവില്‍....
                                           ശ്രീനാഥ....
ഇവിടെയിതാ... ഇരുള്‍ പെറ്റ
മോഹത്തിന്നൊളിയിടങ്ങള്‍
ദാഹനീരൊഴുകാത്തൊ-
രരുവികള്‍...
മിഴി തുറന്നീടാത്ത
നിലവിളക്ക്‌..ഏതോ-
മുനിശാപമേറ്റൊരീ ഭൂമി ...ഇത്‌
അശാന്തമാമൊരു കോവില്‍.....
                                         ശ്രീനാഥ....

ശരണം ശ്രീ മുത്തപ്പാ

വിശ്വ ചരാചര  വിസ്മയ മുത്തേ 
വിശ്വേശ്വരന്റെ  അംശകനെ 
ചരണം ശരണം  ശ്രീ മുത്തപ്പാ 
തരണം നീ ശരണം 

ദർശന ഭാഗ്യം നൽകിയെൻ  ചിത്തം 
നിർമ്മലമാക്കണേ ശ്രീ മുത്തപ്പാ 
തേങ്ങാപ്പൂളും പയറും തന്ന് ,പൈ-
ദാഹങ്ങളെല്ലാം അകറ്റണമേ

എന്നുമെന്നുള്ളിൽ കുടികൊള്ളൂക നീ 
പറശ്ശിനിയിൽ വാഴും ശ്രീ മുത്തപ്പാ  
പിഴകളൊഴിഞ്ഞതാം  വഴിനടത്തിടണേ 
സർവൈശ്വര്യങ്ങളും   നൽകണേ 

വിഷുപ്പക്ഷി.

എന്തിനു കാലം തെറ്റി വന്നു നീ വിഷുപ്പക്ഷി
നിന്നിണക്കിളി നിന്നെ  വേര്‍പിരിഞ്ഞോ?
ഈ മുളം കാട്ടിലും ഈ മലര്‍ത്തോപ്പിലും
തേടുകയാണോ നിന്‍ പ്രിയതമയെ....?

                                    എന്തിനു കാലം തെറ്റി.....

നീലാംബുജങ്ങള്‍   മറന്ന തടാകങ്ങള്‍
നീരദപാളിയുറഞ്ഞ  വെണ്മേഘങ്ങള്‍
നിന്‍ മിഴിത്തുമ്പില്‍ നിന്നിറ്റിറ്റു വീഴുമീ
കണ്ണീര്‍കണങ്ങളില്‍ തെളിഞ്ഞിടുന്നു....

                                  എന്തിനു കാലം തെറ്റി.......

അന്നു നിന്നിണയുടെ കൊഞ്ചല്‍ നിന്‍ ജീവനില്‍
സുന്ദരരാഗത്തേന്‍  ശ്രുതി പകര്‍ന്നു....
ഇന്നീനൊമ്പര  ചെങ്കടലില്‍ നിന്റെ
ജന്മമൊടുങ്ങുന്നീ   സന്ധ്യകളില്‍....

                              എന്തിനു കാലം തെറ്റി......

സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതീകം

ലോകത്തിൻ  വെളിച്ചമാം നാഥൻ
ദൈവത്തിൻ  സൂനുവാമേശു
ഗാഗുൽത്താ മലയിൽ മാമരക്രൂശിൽ  തൻ
ജീവനെ ബലിയായേകി

ലോകത്തിൻ  വെളിച്ചമാം......

മന്നിലെപ്പാപത്തിൻ ഭാരങ്ങളാകെയവൻ
മരക്കുരിശായ് തന്റെ തോളിലേറ്റി
ലോകപാപത്തിൻ  കറ നീക്കാൻ
നാഥൻ തൻ വാഗ്ദാനം പൂർണ്ണമാക്കി.
അവൻ തേങ്ങി ....
'പാപം പൊറുക്കു .. .. വരം ചൊരിയൂ
സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവേ ... '

 ലോകത്തിൻ  വെളിച്ചമാം.......

സ്വർഗസ്ഥ താതൻ തൻ ഓമനപ്പുത്രന്റെ
യാചന സന്തോഷം സ്വീകരിച്ചൂ
നാഥന്റെ ജീവിതം ധന്യമായി
താതന്റെ പക്കലേയ്ക്കവനുയർന്നു
അവനോതി ....
'സ്വർഗ്ഗസിംഹാസനം താതന്റെ ചാരെ
നിങ്ങൾക്കായ്‌  ഞാൻ ചെന്നൊരുക്കും...  '

 ലോകത്തിൻ  വെളിച്ചമാം.....

എന്തിന്

എന്തിനുനാഥാ   കാൽവരി മുകളിൽ
വേദനയോടെ നീ പിടഞ്ഞു ,
പാപികൾക്കായി എന്തിനു നീ  വൃഥ
നിൻ  തിരു ജീവൻ  ബലികൊടുത്തു... ?

 എന്തിനുനാഥാ..... 

നന്മകൾ ചൊല്ലിയ നാവിലേയ്ക്കന്ന് 
കയ്പ്പുനീരല്ലേ പകർന്നു തന്നു ... ?
സാന്ത്വനമായി   തലോടിയ കൈകളിൽ
കാരിരുമ്പാണികൾ തറച്ചു വച്ചു ...

 എന്തിനുനാഥാ..... 

തന്നെപ്പോൽ തന്നയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കാൻ
നീ ചൊന്ന വാക്കുകൾ  മറന്നു ഞങ്ങൾ
നിന്ദ്യമായ് ജീവനെ കൊന്നു തള്ളിയിതാ 
തൻ പക പോക്കുവാൻ  മത്സരിപ്പു...

എന്തിനുനാഥാ .....